Iets van Iet

Een hele lieve vrouw, vertelde dat ze zich niet gezien voelde in haar gezin van herkomst. Ze vertelde dat er voor haar een abortus was geweest. Tijdens de opstelling werd duidelijk dat het de moeder was die het besluit had genomen over de abortus, iets wat ze zonder de vader te raadplegen had gedaan. De vader was het nooit eens geweest met deze beslissing. Dit meningsverschil werd een geheim dat hen jaren later nog steeds verdeelde. De moeder, vertelde voor het eerst over de

Je kent het vast wel, dan komt er weer zo iemand op je pad, en diep van binnen zie je de rode vlaggen al wapperen. Maar toch laat je je meeslepen, alsof je in een achtbaan stapt. Dit heeft alles te maken met je onveilige hechting, dat je jezelf niet toestaat iets gezonds te ontvangen. En zo blijf je jezelf tegenkomen. Want ergens weet je het al: dit loopt niet goed af. Maar hoe meer het wringt, hoe verleidelijker het wordt om er een label op te plakken, zoals 'tweelingziel.'

Als kaartenlegger krijg ik regelmatig vragen over onderwerpen zoals gezondheid, zwangerschap, komt mijn ex terug? Mensen zoeken houvast in een onzekere wereld, en ik begrijp dat deze vragen belangrijk voor hen zijn. Toch voel ik een weerstand om op zulke vragen in te gaan. Voor mij gaat kaartleggen namelijk niet over het verkrijgen van controle over het onbekende, maar over het verkrijgen van inzicht in jezelf en jouw leven. Kaarten geven je geen controle over wat gaat gebeur

Is het je tweelingziel… of gewoon trauma? In de spirituele wereld vliegen de labels je soms om de oren. Tweelingzielen, karmische liefdes, zielsconnecties, je kent het wel. Maar eerlijk? Wat ik vaak zie, is dit: we noemen een ongezonde of zelfs toxische relatie liever onze ‘tweelingziel’, dan dat we durven voelen wat er echt speelt. Want dan hoef je niet te erkennen dat je jezelf weer vergeten bent. Dat je grenzen over zijn gegaan. Dat je gegrepen werd door iets ouds, iets wa